Obłędna kraina Lofotów przywitała nas swą surową odsłoną. Pierwsze dni pełne deszczu, śniegu, gradu i wiatru zaglądającego wprost do kości oraz wszędobylskiej wilgoci skutecznie osłabiały morale…do czasu!

Kiedy nadchodziła pora ‘liofa’ – z zapałem oczekiwaliśmy wrzątku, wpatrując się jak buzuje nasz palnik. Do wyjazdowego menu wybraliśmy bardzo zróżnicowane dania, zarówno mięsne jak i wegetariańskie, kierując się przede wszystkim ich kalorycznością.

Z ręką na sercu mówię Wam, każdy posiłek był miłym zaskoczeniem. Z jednym wyjątkiem w postaci łososia z ziemniakami – odnieśliśmy wrażenie, że nie ważne jak długo czekamy, jak wydajnie mieszamy składniki, ziemniaki nie są w stanie stać się odpowiednio miękkie.

Niektóre z potraw wymagały dłuższego okresu zaparzenia. Niekiedy dodawaliśmy nieco przypraw do smaku, ponieważ oryginalnie dania są delikatne. Każdy posiłek przyprawiał nas o stan sytości.

Ci z Was, którzy spędzają zimne dni na trekkingach, zaś noc w namiocie z pewnością docenią co daje szybki i pożywny posiłek. Od chwili kiedy znaleźliśmy odpowiednie miejsce na biwak, mijało niecałe 30 minut, a już mogliśmy cieszyć nasze żołądki ciepłą strawą.

Moje wcześniejsze oświadczenia z liofilizatami innych marek były różne. Najczęściej spożywaniu towarzyszyło uczucie, które mówiło ‘zjadliwe’, ale… dalekie od ideału. Warzywa często były pozbawione smaku, a kawałki mięsa gumowate.

W mojej opinii dania Mountain House nie tylko przeczą tym wspomnieniom, wręcz zachwycają bogactwem smaków.

Cały 18-dniowy wyjazd opierał się na krótkich trekkingach. Średnia temperatura w ciągu dnia oscylowała w okolicy 8 stopni. Większość nocy spędziliśmy pod namiotem, a jedynie 3 spędziliśmy w niesamowicie klimatycznych norweskich hyttach położonych w górach. Ale to na inną opowieść.

Autor recenzji: Paweł Zawadzki

O Autorze: Paweł Zawadzki – miłośnik przyrody, podróżnik, pasjonat kolarstwa, autostopowicz, gadżeciarz. Swą przygodę z górami rozpoczął zarażony przez Dziadka – przewodnika. Rok 2004 jako szesnastolatek odbywa pierwszy kurs wspinaczki, następnie zabierał go na krótkie wyjazdy wspinaczkowe.

Tak rozpoczęła się przygoda z życiem pod namiotem. Do tych aktywności dołączyły górskie trekkingi. Wszystko przeplatane rowerowym odkrywaniem okolicy. Podczas studiów szybko stał się uczestnikiem sekcji wspinaczki – bulder gonił bulder.

Pierwsze kroki zimą w górach, mroźne biwaki, Beskidy, Tatry. Wreszcie pierwszy wyjazd w Alpy i zdobycie Grossglocknera, Grossvenedigera. Gdy poznał swą przyszłą Żonę nastąpiło lawinowe napędzenie koła wyjazdowego…

Włóczęga autostopem po Bałkanach. Szalona podróż przy -17 st. C stopem do Paryża na Sylwestrową Noc. Pierwsza długa podróż nad Bajkał, trekking wzdłuż jeziora Górami Przymorskimi.

Trekkingi w górach Kaukazu czy archipelagiem Lofotów. Wszystko to skłania go do tego, że uzależnienie trwa. Bakcyl działa. Więc szuka wciąż najlepszego rozwiązania jak łączyć życie z podróżą i podróże z życiem.

Rozwiń